Launch Party 2.0 - Meet Emmely De Boey

Launch Party 2.0 - Meet Emmely De Boey

Kun je jezelf kort voorstellen en vertellen wat voor soort kunst je creëert? Hoe zou jij jouw eigen werken en stijl beschrijven?
Emmely, een 26-jarige veelzijdige creatieve ziel, voortdurend op zoek naar haar eigen diepten en de nieuwe horizonnen in de kunstwereld. In het werkveld vind je me terug als fotografe, grafische- en motion designer. Naast mijn commerciële werken probeer ik ook genoeg tijd te investeren in het creëren van kunst vanuit mijn eigen gedachtengang. Mijn artistiek oeuvre weerspiegelt dan vaak een dans van gedachten en emoties. Een verwevenheid van maatschappelijke reflecties en een dromerige esthetiek, vaak geworteld in het surrealisme. Ik laat me leiden door kinderlijke dromen, de geometrie van architectuur en andere zintuiglijke impulsen. Mijn “stijl” is verder nog moeilijk te omgrenzen door de nieuwsgierigheden die zich tot op heden in allerlei richtingen blijft bewegen. Van klassieke schilderkunst tot abstracte illustraties naar video & animatie, .. Ik wil nog te veel ontdekken om mij op één specifieke niche te concentreren. 

Wanneer en waarom ben je kunst beginnen creëren?
Van jongs af aan omarmde ik kunst als één van mijn grootste vreugdes. Op 5-jarige leeftijd starte ik aan de kunstacademie (soms 3 keer per week omdat het mijn favoriete plekje was). Wanneer je me op de lagere school vroeg wat ik wou worden was het antwoord steeds hetzelfde: kunstenaar of kunstlerares en eerlijk gezegd is daar weinig in veranderd. Tijdens mijn middelbare studies flaneerde ik tussen de wereld van beeldende kunst en architectuur, waar beide passies gestaag groeiden.
Voor mij is creëren voornamelijk een uitlaatklep uit de beklemmende realiteit en de maatschappij, en deze expressie weerspiegelt zich ook in mijn werken. Schilderen is een van de weinige dingen waarbij ik volledig in mijn eigen wereld duik. Ik raak verzeild in een soort tunnelvisie, waaruit ik pas ontwaak wanneer het werk voltooid is.

Herinner jij je welke creaties jou in je kinderjaren hebben gevormd? In welke mate ben je hierin gevormd door jou dichte omgeving en familie?
In sé herinner ik me niet direct creaties, wel personen die me inspireerden. Onder andere meester Wim, tekenleraar tussen mijn vijfde en twaalfde levensjaar. Waar mijn mama heel strikt was en waar thuis erg weinig mocht, mocht ik op de kunstacademie plots alles. Het was een omgeving waar het meest bizarre idee niet vreemd was en waar mijn creativiteit alle grenzen kon overstijgen. Het voelde echt als een tweede thuis en hier maakte ik mijn eerste stappen in de wereld van kunst.
Ook later in mijn periode aan de kunsthumaniora was Meneer Cornelis als een grootvader voor mij die me de geschiedenis van kunst leerde kennen van begin tot einde. Maar ook mevrouw van Heesvelde die beeldende kunst en waarnemingstekenen gaf zorgde ervoor dat ik mezelf beter leerde kennen, ging juist met mijn grillen om en leerde mij mijn eigen identiteit vinden in mijn artistieke expressie. 
In mijn familie was mijn grootvader de artistieke van de familie. Schrijver, dichter en kunstenaar.. Hij creëerde prachtig werk, dat hij helaas nooit naar buiten bracht. Hiervan koester ik een aantal exemplaren. Helaas heb ik hem slechts kort gekend. Op mijn 10 jaar nam ik afscheid waar ik nog net te jong was te kunnen leren en begrijpen van hem. Mijn overige familie kan niet verder van de kunstwereld staan, helaas. 

Waar haal jij inspiratie uit en wie is je favoriete kunstenaar / kunststroming? Zijn er specifieke thema’s of ideeën die je vaak verkent in je werk?
Inspiratie vind ik in alle uithoeken van het leven. Van gedichten tot muziek, architectuur tot de brandende kwesties van onze samenleving tot mijn eigen dromen. Uiteraard haal ik ook inspiratie uit andere kunstenaars en ontwerpers. Kijkende naar de 3D-wereld is SixnFive een kunstenaar waar ik enorm naar opkijk. Natuurlijk laat ik me ook enorm inspireren door de surrealisten zoals de gekende Dali, maar ook door opkomende talenten die ik ontdek in gallerijen en op social media. 

Mijn werk draagt vaak een verborgen element van maatschappelijke kwesties of iets wat op dat moment actueel is. Maar ook het verkennen van mijn emotionele gevoelens, persoonlijke ideeën, herinneringen, dromen en de disconnectie van de realiteit zijn thema’s die ik graag visualiseer en verken in mijn creaties. Elk stuk vertelt een verhaal, een verhaal dat misschien ergens universeel is, maar altijd doordrenkt met eigen perspectieven.


Kun je ons meer vertellen over je creatieve proces? Hoe begin je aan een nieuw kunstwerk?
Mijn creatieve proves is een combinatie van chaos en orde, een weerspiegeling van mijn eigen wereld. Er is echter een patroon bij de grotere werken terug te vinden. Een schets van ruwe ideeën, wirwar van gedachten en concepten die ik vastleg op papier. Mijn kunst is vaak een fusie van verschillende elementen. Deze schets breng ik vervolgens over naar het canvas waar het echte werk begint. Vaak beslis ik pas tijdens het schilderproces over de kleuren en worden zelfs compositie en elementen aangepast terwijl ik schilder. Ik werk steeds met de primaire kleuren, waaruit ik alle andere tinten zelf meng. Dit proces van kleuren creëren brengt me tot rust; de connectie die ik voel met kleur en het exact weten hoe ik die gewenste tint kan bereiken is een meditatieve ervaring op zich. Het aanbrengen varieert van explosief waar spetters alle kanten op vliegen, tot een focus waarbij ik urenlang slechts een vierkante centimeter bestrijk.

Wanneer ik schilder kruip ik volledig in mezelf. Tijd lijkt te vervagen en ik beland in een hyperfocus die als een soort meditatie werkt. Moeiteloos en onbewust breng ik vaak een gehele dag door zonder te eten of drinken. 

 

Welke boodschap of emotie hoop je over te brengen met je kunst?
Ik tracht herkenbare emoties te belichten maar in een suggestieve manier, waarbij de toeschouwer zelf zijn eigen ervaring kan weerspiegelen op mijn werk. Tevens schroom ik ook niet maatschappelijke kwesties aan te kaarten, waarbij men uitgedaagd word na te denken over actuele thema’s. Ook droombeelden en het psychische vind ik enorm interessant. Denkend aan de connectie tussen onze eigen innerlijke wereld en de “realiteit”.


Zijn er bepaalde materialen, technieken of stijlen die je vaak gebruikt in je werk? Zo ja, waarom?
Ik omarm een scala aan media en technieken. Acrylverf heeft lange tijd gedomineerd, maar recentelijk ben ik ook de levendige kleuren en het nat-in-natwerk rondom olieverf beginnen betreden. Ook houtskool en kleurpotloden zijn analoge technieken waar ik graag mee aan de slag ga. Maar digitaal werk spring ik ook niet van terug. Bij schilderen houd ik van de vrijheid, het spelen met vluchtige streken en toevoegen van verfijnde details hier en daar. Wanneer ik met kleurpotloden aan de slag ga verschuift mijn focus naar minutieuze precisie waardoor realisme ontstaat. Persoonlijk is realisme ook iets dat je moet omarmen als kunstenaar. Iets als in de regels kennen voor je ze kunt breken. Daar waar houtskool me net een expressief medium bied om snel schetsen te maken en pure emotie vast te leggen. Het is een snelle instinctieve manier om gedachten en gevoelens snel vast te leggen.

Ik blijf voortdurend nieuwe technieken verkennen en materialen uitproberen. Na al die jaren voel ik nog steeds geen behoefte aan een eindpunt of überhaupt een keuze te moeten maken. Voor mij is kunst nog steeds primair een emotionele uitlaatklep. Een vlucht uit het hier en nu. Me vastleggen in één stijl of niche zou me beperken van mijn creatieve vrijheid. Wat ik me voorlopig als kunstenaar niet kan toestaan.


Hoelang werk je aan een bepaald kunstwerk? En hoe weet je dat je klaar bent?
Hoewel ik meestal niet meer dan drie dagen aan een werk besteed, werk ik het liefst in één vloeiende sessie een kunstwerk af. Het is moeilijk terug te keren in deze diepe focus zodra de penselen eenmaal zijn neergelegd. De moment dat een werk voor mij af is, voel ik een soort voldoening en euforie. Ik kan het moeilijk beschrijven, maar onbewust leg ik de penselen neer en voelt het werk compleet en heerst er een uniek gevoel doorheen mijn aders. In een stadia waar ik enkel nog op details zou mogen focussen en mijn euforisch moment reeds gevoeld heb, is het tijd om los te laten. Ongeacht of het werk nog beter kan of niet. Het werk mag vanaf dan zijn eigen leven leiden. Als een persoon die ergens erg chaotisch is doch perfectionistisch, is een nieuw werk direct kunnen loslaten erg rustgevend.

Wat wil je graag nog bereiken in de kunstwereld?
Ondanks ik graag de verschillende media en stijlen wil behouden wil ik toch graag een specifieke herkenbaarheid vormen. Een rode draad doorheen mijn oeuvre die mijn eigen stem en geloof uitdrukt. Maar ook herkenbare emoties en maatschappelijke problemen suggestief vastleggen zodat de toeschouwer zich hierin kan vinden en zijn eigen versie van kan vormen. Ik streef ernaar kunst te creëren die de kijker uitdaagt na te denken over de verborgen betekenissen, wetende dat deze interpretatie voor iedereen anders zal zijn. 

Een van mijn diepste verlangens is om te kunnen leven van mijn creatieve uitingen, los van commerciële belangen. Ik koester de droom om erkend te worden voor de unieke identiteit en veelzijdigheid van mijn werk, en om mijn kunst te zien in galerijen en exposities. Daar wil ik mensen raken, een gevoel van herkenning oproepen en persoonlijke emoties naar de oppervlakte brengen.


Hoe zou je jouw artistieke reis tot nu toe beschrijven? Zijn er hoogtepunten of uitdagingen die je wilt delen?
De veelzijdigheid van mijn werk brengt soms twijfel met zich mee, een gevoel van bedrog dat ik onterecht de ruimte inneem. Een zogezegd “imposter syndrom”. Er bestaat zoveel theorie en discussie over kunst en design, waarbij iedereen zijn eigen waarheid lijkt te hebben. Kunst is immers een uiterst persoonlijke aangelegenheid, en ik bevind me vaak in een eeuwigdurend dilemma rond deze kwestie. 

Hoewel het soms knapt dat ik geen niche heb om mezelf te definiëren, begrijp ik dat dit ook net een kracht kan zijn. Telkens opnieuw verdiepen in nieuwe technieken, vertalen van actua naar visuele werelden, omzetten van muziek naar beeld,.. Het voed mijn creatieve geest om alle artistieke zaken te blijven verkennen. Terwijl ik nu een reeks werken hebben rond de “dream”-serie waar ik me eindeloos in zou kunnen verdiepen, zou het me ook pijn doen mocht ik hierdoor andere stijlen en technieken niet meer exploreren.
Back to blog